Οικονομικά ζητήματα και θεσμοί άμεσης συμμετοχής

Ακυρωτικό δημοψήφισμα – 17 Απριλίου του 2016 στην Ιταλία*

Ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια έχει κυριαρχήσει και παραμένει κυρίαρχο στην πολιτική συζήτηση, είναι η κρίση ορισμένων μελών της Ευρωζώνης λόγω του υπερβολικού δημόσιου χρέους, η οποία θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα και τη βιωσιμότητα του ίδιου του ευρώ, αλλά και γενικότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πώς προέκυψε, για καθεμιά χώρα, αυτός ο υπερδανεισμός και το επακόλουθο χρέος (δημόσιο και/ή ιδιωτικό που τελικά φαίνεται πως μετατρέπεται σε δημόσιο) είναι ασφαλώς σημαντικό να αναλυθεί και η έρευνα πάνω στα αίτιά του είναι ανοιχτή, γεμάτη αμφισημίες και αντιπαραθέσεις. Ανεξάρτητα όμως από την παραπάνω διαδικασία εξεύρεσης των αιτιών και της αλήθειας για το χρέος, θα έπρεπε να αναλογιστούμε το εξής: όπως και εάν προέκυψε αυτή η υπερχρέωση, είναι γεγονός ότι έγινε με τη σιωπηρή συναίνεση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών (οι οποίοι ποτέ δεν ρωτήθηκαν για συγκεκριμένα οικονομικά ζητήματα), απλά περιορίστηκαν στην εκλογή των κομμάτων της επιλογής τους. Αυτός μάλιστα ο θεσμικός περιορισμός συνεχίζει να αποτελεί Συνταγματική επιταγή σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωζώνης. Έτσι η οποιαδήποτε άμεση συμμετοχή, στις πολιτικές αποφάσεις που αφορούν τα δημόσια οικονομικά, αποκλείεται σε τέτοιο βαθμό που στα αντίστοιχα Συντάγματα δεν επιτρέπονται τα δημοψηφίσματα για φορολογικά και οικονομικά θέματα. Θα πρέπει λοιπόν να αναρωτηθούμε εάν -υπό το φως των δημοσιονομικών-οικονομικών εξελίξεων στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης- αυτός ο αποκλεισμός των πολιτών από τα οικονομικά ζητήματα, ήταν ένα δικαιολογημένο προληπτικό μέτρο.

Η συνέχεια του άρθρου στο: https://greekdimo.wordpress.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *